Error
  • JUser: :_load: Unable to load user with ID: 62

مروری بر امارات متحده عربی و دبی

امارات‌متحده پس از قطر دومين کشور ثروتمند عربي بر مبناي سرانه مي‌باشند. طبق نمودارهاي بانک هاني در 2006 درآمد سرانه ناخالص ملي امارات متحده 23950 دلار بوده است. کشور داراي 10 درصد منابع شناخته شده است. رکورد جديد قيمت‌هاي نفت باعث شد که SDP امارات پيش از 8 درصد رشد ساليانه داشته باشد. GPB در سال 2006 پانصد و نود و نه ميليارد درهم و براي سال 2006 دوبي بيش از 40 درصد سهم عايدات غيرنفتي امارات را به وجود آورد. ثروت امارات صرفاً به درآمد نفتي متکي نيست و در سال 2005 نفت فقط 7/35 درصد توليد ناخالص ملي را تشکيل مي‌داد. تجارت، توليد، توريسم و ساخت‌وساز سهم با اهميت فزاينده‌اي را در اقتصاد ملي ايفا مي‌کنند. شرکاي اصلي صادرات کشور عبارتند از: عربستان سعودي، ايران، ژاپن، هندوستان، سنگاپور، کره‌جنوبي و عمان. شرکاي اصلي واردات عبارتند از: ژاپن، امريکا، انگلستان، ايتاليا، آلمان و کره‌جنوبي.

{tab=مروری بر دبی}

در حالي که 20 سال قبل منابع نفتي حدود نيمي از توليد ناخالص دوبي را تشکيل مي‌دادند. در سال 2006 سهم نفت فقط 5/5 درصد بود. انتظار مي‌رود که تا سال 2010 نفت سهمي کمتر از يک درصد کل توليد سرانه را داشته باشد. سال‌هاست که حکام دوبي مي‌دانند که نفت به پايان مي‌رسد و لذا شروع به پروژه‌هاي جاه‌طلبانه‌اي جهت تنوع اقتصاد امارات نمودند. امروزه تجارت، توليد، حمل و نقل، ساخت‌وساز و املاک و مستغلات عاومل اصلي رشد اقتصادي دوبي مي‌ّاشند. در واقع، آخرين نمودارها نشان مي‌دهد که بخش‌هاي ساخت‌وساز و املاک تقريباً يک چهارم کل توليد ناخالص داخلي را در دست دارند. در سال 2006 توليد ناخالص داخلي دوبي از 167 ميليارد درهم تجاور کرده و نسبت به سال قبل افزايش 19 درصد داشت.

نگراني که در رابطه با رشد اقتصادي وجود دارد افزايش تورم است. طبق اطلاعات صندوق جهاني پول اعلام نرخ تورم امارات حدود 8 درصد است. با اين حال، عواملي از جمله افزايش نرخ اجاره‌ها به خصوص در دوبي، رشد سريعي داشته‌اند. در حقيقت نرخ تورم 2/9 درصد سال 2006 بالاترين نرخ تورم در دو دهه گذشته است.

{tab=تجارت}

سنت تجارت پيشين که موجب شهرت دوبي به عنوان «شهر تجار» در خاورميانه شده است براي شرکت‌هاي خارجي که به دنبال فرصت‌هايي در منطقه هستند قابل ملاحظه است. اين امر تنها در محيط منطقه آزاد و باز آن منعکش نشده بلکه همچنين در آشنايي جامعه تجاري با اعمال تجاري بين‌المللي و سبک زندگي جهان‌شمول نيز نمود دارد. دوبي از نظر استراتژيک بين اروپا و شرق دور قرار دارد و شرکت‌هاي خصوصي و بين‌المللي را که بازارهاي پرمنفعت خاورميانه، از 17 ميليارد دلار بود. و دوبي دروازه بيش از 150 ميليارد دلار تجارت است.

روند رشد اقتصادي دوبي در بيست سال گذشته غيرقابل باور بوده است. در 10 سال گذشته تجارت به تنهايي سالانه بيش از 9 درصد رشد داشته است. دوبي با نگاه به آينده به دنبال رشد بيشتر با توسعه پروژه‌ها و گسترش خط ساحلي چندين ميليارد هزينه کرده و اقدام به فعاليت‌هاي تجاري و مالي جديد نموده است. مؤسسات دولتي و قانونگذاري به گونه‌اي طراحي شده‌اند که تشريفات اداري به حداقل برسد و محيط تجاري مثبتي حاکم است. مقامات دولتي نقش فعالانه در ترويج سرمايه‌گذاري در دوبي داشته و تصميمات به سرعت اتخاذ و اعمال مي‌شوند. در سال‌هاي اخير بخش‌هاي دولتي نيز در بهبود سطح خدمات مشتريان اهميت فزاينده‌اي پيدا کرده‌اند. به خصوص در نواحي آزادي مثل اينترنت‌سيتي، مديا سيتي و هلث‌کر‌ستي که محيطي جهت صنايع خاص ايجاد شده که استقرار وعمليات در آن بسيار آسان است.

هر چند نبايد با ديدن سلامت اقتصادي فريب بخوريم و فکر کنيم که متوسط دريافت کار در دوبي به طور خودکار با حقوق و دستمزد بالا همراه است. سرعت به‌طور يک‌نواخت توزيع نشده و انتظار مي‌رود در مشاغل با مهارت عالي حقوق‌ها در بيشتر انواع مشاغل کاهش داشته است. اين روند نزولي تا حدي رابطه اشتياق کارکنان در پذيرش يک موقعيت شغلي با حقوق بسيار پايين است. در حالي که درآمد سرانه امارات متحده در سال 2006 تقريباً 88 هزار درهم برآورد شده و ميانگين حقوق کارگر در حد 600 درهم در ماه است.

{tab=استخدام}

در حالي که سطح استخدام جمعيت امارات از بسياري از کشورهاي عربي پايين‌تر است همچنان شمار زيادي از سکنه مشغول به کار نيستند. (طبق برخي داده‌ها بيش از 300 هزار نفر) اين امر تا حدي به واسطه ترجيح به اشتغال در بخش خصوصي تطابق ندارد. با اين حال دولت‌ها در تلاش هستند اين سناريو را معکوس کنند و استخدام در بخش محلي را به وسيله «ملي‌سازي» با «اماراتي‌سازي» کاهش دهند. هدف محتمل اين است که اتکاي کمتري به نيروي کار داشته باشند که اين امر به وسيله بهبود آموزش حرفه‌اي و به وسيله الزامي کردن آن براي بعضي انواع شرکت‌ها از جمله بانک‌ها به دست آورند تا درصد معيني از شهروندان اماراتي را استخدام کنند. در تلاش ديگري جهت جذب شهروندان بيشتري به بخش خصوصي دولت يک طرح حقوق بازنشستگي دارد که شرکت‌هاي خصوصي آن‌ها را نيازمند ايجاد حق بازنشستگي براي شهروندان اماراتي مشغول به کار در آن‌ها مي‌سازد. همچنين IMF کشورهاي همسايه را ترغيب کرده تا سطوح دستمزدهاي بخش دولتي را کاهش دهند تا بتوانند رقابت بيشتري با بخش خصوصي داشته باشند. به نظر مي‌رسد اين امر مورد اعتناد قرار گرفته باشد. زيرا در سال 2005 دولت دوبي مجوز افزايش 35 درصدي حقوق را در بخش دولتي داد که در سال 2007 نيز از پرداخت سخاوتمندانه‌اي بهره بردند.

منابع پيشبرد

منابع پيشبرد در دوبي شامل تجارت، توليد، حمل‌ونقل، ساخت‌وساز، املاک و مستغلات،؟؟؟ ارتباطات راه دور، مالي و توريسم مي‌باشند. ساير بخش‌ها از جمله انتشارات،؟؟؟ تبليغات و فن‌آوري اطلاعات همچنان برحسب بزرگي توسعه نيافته‌اند و دستخوش رونق فراوان است.

{tab=توسعه توریسم}

دوبي در رابطه با توريسم و سفر جلوتر از بسياري از کشورهاي ديگر در خاورميانه است. در سال 2006 هتل‌ها و هتل آپارتمان‌هاي آن به 44/6 ميليون مهمان جاي دادند که نسبت به سال قبل افزايش 5 درصدي مشاهده مي‌شود. در حال حاضر ترکيب بازديدکنندگان تقريباً 4 درصد مسافر تجاري و 60 درصد براي اوقات فراغت است. ولي با تلاش‌هاي دوبي براي رسيدن به هدف 15 ميليون بازديدکننده در سال 2010 مسافران اوقات فراغت رو به افزايش مي‌باشند. 

 

{/tabs}

 

Read 7956 times